در فرهنگ اسلامی ما هم آنچه به عنوان بهانه آفرینش معرفی می شود کسی نیست جر بانوی دو عالم " حضرت زهرا" یعنی یک زن !، در قرآن و احادیث معتبر ما همیشه سخن از تکریم زنان است و انصافا هم بیشترین حقوق به زنان اختصاص داده شده است.
رهبر انقلاب ما زنان را قدرتمند تر از مردان معرفی می کند و در خانواده خود نماد واقعی یک مرد عاشق است
.
آری امروز ، روزی است که می خواهند ما را به بهانه روز زن از زن بودن خودمان منع کنند.
امروز روزی است که ما باید در برابر فرهنگی که متعلق به ما نیست بایستیم. بدون اینکه متوجه باشیم مناسبتها و سالگردهای غربی را به ما تحمیل می کنند. کم کم روزهای تاریخی خودمان را فراموش می کنیم . برای چیزهای جشن می گیریم که با تمدن و فرهنگ ما هیچ ارتباطی ندارند . اهدافشان هیچ نقشی در زندگی ما بازی نمی کنندو حتی ما را دور می کنند.
از آنچه بوده ایم و از آنچه باید باشیم!
آری امروز ، روزی است که می خواهند ما را به بهانه روز زن از زن بودن خودمان منع کنند.
امروز روزی است که ما باید در برابر فرهنگی که متعلق به ما نیست بایستیم. بدون اینکه متوجه باشیم مناسبتها و سالگردهای غربی را به ما تحمیل می کنند. کم کم روزهای تاریخی خودمان را فراموش می کنیم . برای چیزهای جشن می گیریم که با تمدن و فرهنگ ما هیچ ارتباطی ندارند . اهدافشان هیچ نقشی در زندگی ما بازی نمی کنندو حتی ما را دور می کنند.
از آنچه بوده ایم و از آنچه باید باشیم!
وضعیت زنان در غرب مانند کسانی است که در گردابی گرفتار شده اند ، ناچار به هر چیز حتی یک ریسمان کهنه چنگ می زنند تا خود را نجات دهند یا مثل کسانی که در بیابان سرگردانی به دنبال راه نجاتند و هر کوره راهی را که نشانی از آبادی داشته باشد طی می کنند شاید به سر منزل مقصود برسند.
واقعا هم با پیشینه دینی و فرهنگی غرب هیچ ملامتی بر شکل گیری این حرکتهای فمینیسمی نیست که این روند طبیعی خواستگاههای اجتماعی این نوع جوامع است اما...
آیا در فرهنگ و دین ما زندگی بدون هدف و برنامه است؟
آیا جایگاه زن از نظر انسانی و حقوقی تعریف نشده ؟
به فرض که آنها الگویی در جامعه خود برای یک زن کامل نداشتند اما ما چطور؟؟؟
نمونه کامل یک همسر ، با تمام فداکاریها، عشق ورزی ها ، صمیمتها و...
نمونه کامل یک مادر ، باتمام دوست داشتنی ها ، محبتها ، آموزگاری ها و...
نمونه کامل یک فعال اجتماعی ، با تمام قدرت ، نفوذ ، استحکام ، هدفمندی و...
نه ۸ مارس! که نه اسطوره ی قابل اطمینان دارد و نه رهبرانی که حداقل در زندگی خود موفق باشند .
بین این دو گزینه شفاف که فرسنگها با هم فاصله دارند . کدام را بر می گزینیم ؟
